Oprócz fenomenalnej gry, zauważano również jej nieco ekscentryczny jak na tamte czasy ubiór. Lenglen wystąpiła w sukience z odkrytymi ramionami i dołem sięgającym jedynie połowy łydki, kiedy pozostali zawodnicy grali w strojach zakrywających niemal całe ciało. Brytyjską publiczność zaszokowało również zachowanie Lenglen, która między setami koiła nerwy, popijając brandy lub koniak zmieszany z wodą i cukrem.
W 1920 roku Lenglen zdominowała rozgrywki singlowe kobiet na igrzyskach olimpijskich w Antwerpii, wygrywając złoty medal. Jej przeciwniczką w finale była Brytyjka Dorothy Holman. Lenglen straciła w tym spotkaniu tylko 3 gemy. Kolejne złoto wygrała w mikście z Maxem Décugisem, w duecie z Élisabeth d’Ayen wygrała natomiast brąz w grze podwójnej kobiet.
W latach od 1919 do 1925 Lenglen wygrywała Wimbledon każdego roku, wyłączając rok 1924 z powodów zdrowotnych (żółtaczka). W latach od 1920 do 1926 Lenglen wygrała French Open w grze pojedynczej sześciokrotnie i pięciokrotnie w grze podwójnej. W latach 1921 do 1923 wygrała również World Hard Court Championships. Zagrała w filmie instruktażowym „Tenis i jak się w niego gra”, który został pokazany w kronice filmowej w 1922 roku.