Jednymi z ćwiczeń było trafianie w rozłożone na korcie chusteczki, które zostały zastąpione później monetami, w które Lenglen musiała trafiać serwisem.
Kariera amatorska Cztery lata później, mając zaledwie 14 lat, Lenglen zagrała w finale mistrzostw Francji. Jej przeciwniczką była Marguerite Broquedis, z którą przegrała 7:5, 4:6, 3:6. W tym samym roku, mając już 15 lat, zdobyła mistrzostwa świata na kortach ziemnych, wygrywając zaliczany wówczas do Wielkiego Szlema turniej w Saint-Cloud. Wygrana ta sprawiła, że Lenglen zdobyła tytuł najmłodszego zwycięzcy wielkoszlemowego. Wybuch I wojny światowej przerwał do 1919 roku tenisową karierę Lenglen.
W 1919 roku Lenglen zadebiutowała na Wimbledonie. Grając po raz pierwszy na trawiastym podłożu, Lenglen wygrała finał z obrończynią tytułu i siedmiokrotną zwyciężczynią Dorotheą Douglass Chambers. Mecz cieszył się dużym zainteresowaniem. Na trybunach zasiadło ok. 8000 widzów, włączając w to króla Jerzego V i królową Marię. Lenglen zwyciężyła 10:8, 4:6, 9:7, mimo że jej przeciwniczka miała dwie piłki meczowe przy stanie 6:5 i 40:15 w trzecim secie.