Rozmówcy potępiają negowanie zbrodni katyńskiej przez czołowych polityków sił alianckich, w tym Winstona Churchilla i Franklina Delano Roosevelta w imię krótkotrwałej współpracy z Józefem Stalinem, oraz zmowę milczenia zachodnich polityków już po II wojnie światowej, gdy opinia publiczna dowiedziała się o zbrodni katyńskiej. Świadkowie. Ostatnia część filmu koncentruje się na wywiadach, które z prawdopodobnymi świadkami zbrodni zamierza przeprowadzić córka jednego z zamordowanych, Wanda Zadrożna. Choć pierwsi napotkani Rosjanie boją się powiedzieć prawdę, Zadrożna spotyka chłopkę, która ku rozpaczy Wandy dzieli się wspomnieniami o tym, że słyszała z oddali strzały. Wanda dociera też do innego świadka, który niegdyś składał fałszywe zeznania, ale przerywa zmowę milczenia: „Wszyscy, którzy tu żyli, wiedzą dobrze, że to zrobili bolszewicy. […] Te sprawy dzieją się tu od dawien dawna. W lesie katyńskim rozstrzeliwano cały czas. Tu pochowani są ludzie z różnych stron: Cyganie, Rosjanie, Polacy, Łotysze, wszyscy, nie brakuje nikogo”. Pod koniec filmu Wanda dociera jeszcze do emerytowanych oficerów NKWD, którzy niechętnie przyznają się do udziału w zbrodni i dowiaduje się, że w tym samym lesie dokonywano wcześniej innych masowych morderstw (zob.