Późniejsza twórczość W kolejnej pracy, Le Carnaval de Romans wydanej w 1979, Ladurie opisał mikrohistorię konfliktu społecznego XVI-wiecznych mieszkańców Romans. W latach 80. ukazały się dwie kolejne jego książki, L'Argent, l'Amour et la Mort en pays d'Oc oraz La Sorcière de Jasmin, obydwie rekonstruujące epizody z dziejów przednowoczesnej Francji. Wśród prac wydanych przezeń w latach 90. zwłaszcza Le siècle des Platter stanowi przykład klasycznego pisarstwa mikrohistorycznego.
Charakterystyka warsztatu Le Roy Ladurie należy do przedstawicieli trzeciego pokolenia badaczy tworzących szkołę Annales (wg niektórych źródeł zaliczany jest do drugiej generacji). Do grona jego intelektualnych poprzedników należeli m.in. Marc Bloch, Lucien Febvre i Fernand Braudel.
Wraz z kolejnymi pracami zauważalny był proces częściowego odejścia Ladurie'a od danych demograficznych czy kwantytatywnych na rzecz skupiania się na interpretacji źródeł pisanych i badania kontekstu mentalności epoki. Mimo to nie odżegnał się od podstawowych założeń swojego stylu badawczego, opartego na szerokiej kwerendzie źródłowej i pozyskiwaniu kompleksowego tła statystycznego. Zainteresowanie metodami kwantytatywnymi było wynikiem inspiracji twórczością Ernesta Labrousse'a.