Montaillou Z czasem Le Roy Ladurie skierował swe zainteresowania ku mikrohistorii stając się jednym z twórców tej dyscypliny. W 1975 opublikował pracę pt. Montaillou: village occitan de 1294 à 1324 (tytuł polski: Montaillou: wioska heretyków 1294-1324), opisującą historię mieszkańców tytułowej wioski Montaillou, którzy stali się obiektem inkwizytorskich dociekań Jacques’a Fourniera. Książka ta, będąca wg słów autora próbą uchwycenia "Historii kolektywnej mentalności" mieszkańców pirenejskiej społeczności, stanowi jedno z pionierskich dzieł XX-wiecznej mikrohistorii. Ladurie znaczną część pracy poświęcił na kompleksowe opisanie życia codziennego, wykształcenia, gestów, relacji rodzinnych i religijności mieszkańców Montaillou, co uczyniło jego książkę jednym z najbardziej rozpoznawalnych przykładów dzieła antropologii historycznej. Książka spotkała się z olbrzymią popularnością i była przez historyków zarówno respektowana za swoją przełomowość, jak i ostro krytykowana między innymi za nieszablonowy stosunek do krytyki źródeł.