Po dłuższej przerwie, w 1662 r., Jakub Kettler ponownie otworzył mennicę, lecz bił tylko szelągi z własnym monogramem.
Syn i następca Jakuba, Fryderyk Kazimierz w piątym roku rządów, w 1687 r., otworzył mennicę i z małymi przerwami bił przez kilka lat: szelągi (1696, bezrocznikowe), półtoraki (1687, 1689, 1690, 1695, 1696), szóstaki (1694), orty (1694) oraz dukaty (1689). W tym okresie przeważały nominały niskie, zakład rozpoczął bowiem produkcję od emisji półtoraków, które bite były do końca, tj. do 1696 r. Monety średnich nominałów emitowane były tylko w ciągu jednego roku i produkcja ich nie była kontynuowana. To samo odnosiło się do nominałów złotych. Fryderyk Kazimierz zaakcentował natomiast na monecie symbolikę regionalną i własną.
Ernest Jan Biron za swoich pierwszych rządów nie zdążył uruchomić mennicy. Zrobił to dopiero Karol Wettyn – w 1762 r. zakład wyprodukował: szelągi, grosze i szóstaki. Po obaleniu Karola, do Mitawy powrócił Biron, który zaczął umieszczać swój wizerunek na monetach. Przejął po Karolu czynną mennicę i w 1763 r. wybił grosze i szóstaki. W następnym roku asortyment powiększył się, gdyż wypuszczono: szelągi, grosze, trojaki, szóstaki, orty i dukaty. Działalność mennicy zakończył w 1765 r.