Lambert, s. 97, 308. W tym stanie rzeczy wprowadzenie papieskiej inkwizycji do Anglii było zbędne. Co więcej, angielski wymiar sprawiedliwości, odmiennie niż kontynentalny, nigdy nie zaadaptował procedury inkwizycyjnej, toteż papieska inkwizycja była tam postrzegana jako instytucja nie dająca się pogodzić z angielskim systemem prawnymLea, I, s. 352.
W 1308 w związku z procesem templariuszy papież Klemens V wysłał do Anglii dwóch swoich komisarzy celem przeprowadzenia śledztwa. Zostali nimi kanonik z Narbonne Sicard de Lavaur oraz benedyktyński opat Lagny-sur-Marne Deodatus. Przesłuchania około 150 rycerzy trwały do 1311 roku i nie dostarczyły dowodów wystarczających do skazania templariuszy. W toku procesu papiescy komisarze zażądali od króla Edwarda II zgody na zastosowanie tortur, co było zabronione przez angielskie prawo, jednak pomimo przychylnej odpowiedzi króla nie doprowadziło to do uzyskania satysfakcjonujących zeznańLea, III, s. 298-301.. thumb|right|350px|Spalenie kości Jana Wiklefa Wystąpienie Jana Wiklefa (1329–1384) w drugiej połowie XIV wieku stanowiło pierwsze poważniejsze wyzwanie doktrynalne dla angielskiego Kościoła.