W imieniu Brühla zbudował Brühlsche Herrlichkeiten na Tarasach Brühla w Dreźnie.
W 1738 roku Knöffel poślubił w Dreźnie Christine Eleonore Stenger, wnuczkę swojego poprzednika Pöppelmanna, z którą miał córkę i syna.
Kiedy w 1745 roku zmarł Jean de Bodt, następca hrabiego Wackerbartha na stanowisku Generalnego Inspektora Budownictwa Cywilnego i Wojskowego, cały urząd został zreformowany. W związku z tym Knöffelowi powierzono zarządzanie nowo utworzonym Sądem i Urzędem Budownictwa Cywilnego, które to stanowisko piastował do śmierci. W 1750 roku Knöffel został mianowany Dyrektorem Budownictwa Akcyzowego i piastował to stanowisko już od 1745 roku jako przedstawiciel Carla Friedricha Pöppelmanna. Poprzez swoje projekty Knöffel ukształtował tak zwaną Epokę Augustów. Saulsches Haus na ulicy Seegasse jest uważany za jego ostatnie dzieło w Dreźnie.
Knöffel zmarł w Dreźnie w 1752 roku i został pochowany w Johanniskirchhof. Jego grób nie zachował się.