Krysiński szacował rzeczywistą liczebność grupy uważającej się za „Rusinów” na 250 tys.” Andrzej Chojnowski, Koncepcje polityki narodowościowej rządów polskich w latach 1921–1939, Wrocław 1979, Wyd. Zakład Narodowy im Ossolińskich, , s. 9, przypis 14.Respondenci podający język ukraiński i „język ruski” jako ojczysty. ŻydziRespondenci podający jidisz i język hebrajski jako ojczysty. NiemcyRespondenci podający język niemiecki jako ojczysty. Inni dubieński (lub dubnowski) (15%) (69,8%) (7,7%) 2789 (1,2%) (6,3%) horochowski (17,3%) (69,0%) 9993 (8,2%) 4977 (4,1%) 1751 (1,5%) kostopolski (21,9%) (66,0%) (6,6%) 7545 (4,7%) 1279 (0,8%) kowelski (14,4%) (72,6%) (10,4%) 1813 (0,7%) 5244 (2,2%) krzemieniecki (10,6%) (80,7%) (7,7%) 118 2477 (1,0%) lubomelski (14,2%) (77,1%) 6818 (8,0%) 8 625 (0,7%) łucki (19,4%) (59,2%) (11,7%) (6,1%) (3,6%) rówieński (14,6%) (65,8%) (14,8%) 7458 (2,9%) (4,1%) sarneński (16,8%) (71,5%) (8,9%) 922 (0,5%) 4280 (2,3%) włodzimierski (26,8%) (58,6%) (11,5%) 2788 (1,9%) 1900 (1,2%) zdołbunowski (15,1%) (69,0%) (9,1%) 856 (0,7%) 7215 (6,1%) Ogółem (tys.): 345,6 (16,6%) (68,4%) 205,5 (9,9%) 46,9 (2,3%) 59,6 (2,8%)
Źródło i licencja
Fragment artykułu Wikipedia — Województwo wołyńskie (II Rzeczpospolita) · historia autorów.
Tekst: CC BY-SA 4.0. Wydzielono fragment z dłuższego artykułu.