W roku 1839 Lorinser znów musiał się zmagać z panującą na Górnym Śląsku epidemią cholery. Do końca roku udało się ją jednak opanować. Rok później Lorinserowi zmarła żona. Śmierć tę mocno przeżył, a na grobie kazał postawić pomnik. By odzyskać równowagę psychiczną po stracie małżonki, udał się wraz z synem w podróż, odwiedzając m.in. Wiedeń, Salzburg, Monachium i rodzinny Mimoň, gdzie spotkał się z ojcem. W 1842 roku z kolei wybrał się, również z synem, do Rzymu, gdzie spędził cztery miesiące. W 1845 roku ukazała się kolejna publikacja Lorinsera, Der Sieg über die Branntweinpest in Oberschlesien, historisch, medizinisch und mystich beleuchtet, poświęcona problemowi alkoholizmu na Górnym Śląsku. W tym samym roku, z powodu nasilających się objawów artretyzmu udał się na kurację do Karlowych War. Napisał także artykuł Roma und Malaria, który ukazał się w „Historisch-Politische Blätter”.