Od 1976 r. związał swą działalność z Politechniką Rzeszowską, rzeszowskim środowiskiem naukowym i inżynierskim. W 1977 r. został kierownikiem Zakładu Konstrukcji Budowlanych (przekształconego w 1990 roku w Katedrę) i rozpoczął budowę zespołu i bazy badawczej, wdrażając pracowników do projektowania, badań konstrukcji oraz inspirując i wspomagając prace badawcze z zakresu kształtowania i projektowania konstrukcji.
W latach 1976–1979, 1993–1996 i 1999–2002 był członkiem Centralnej Komisji ds. Tytułu Naukowego i Stopni Naukowych, a w okresie 1985–1987 członkiem Rady Głównej Nauki i Szkolnictwa Wyższego. Aktywnie działał w radach naukowych kilku instytutów badawczych i resortowych zespołach doradców.
W latach 1980–1984 prowadził wykłady na Uniwersytecie w Aleppo w Syrii, równocześnie kierując projektami Stadionu i hali widowiskowej w Aleppo.
Rektor Politechniki Rzeszowskiej w latach 1987–1993 (2 kadencje) i 1996–1999 (1 kadencja), zasłużony dla rozwoju tej uczelni.
Od 1952 członek Polskiego Związku Inżynierów i Techników Budownictwa (PZITB), pełnił funkcję prezesa koła, przewodniczącego Komisji Nauki w Warszawie.