Biurze Studiów i Projektów Typowych Budownictwa Przemysłowego „BISTYP – Warszawa”. Zajmował kolejno stanowiska: projektanta, kierownika zespołu i pracowni konstrukcji sprężonych.
W latach 1952–57 był aspirantem w Katedrze Technologii Prefabrykatów i Betonu Sprężonego Politechniki Warszawskiej, profesora Tomasza Kluza.
Jednocześnie (1952-76) pracował w Centralnym Ośrodku Badawczo-Projektowym Budownictwa Przemysłowego „BISTYP” w Warszawie jako projektant – konstruktor, kierownik pracowni oraz doradca dyrektora.
W 1957 uzyskał na Politechnice Warszawskiej stopień doktora nauk technicznych za dysertację „Konstrukcje sprężone kołowo – symetrycznie”. W l. 1959-61 odbył staż naukowy w Paryżu, do 1968 pracował jako adiunkt i starszy wykładowca na Politechnice Warszawskiej. W 1963 wszedł w skład redakcji „Inżynierii i Budownictwa”.
Od 1965 do 1971 był zastępcą dyrektora Instytutu Techniki Budowlanej w Warszawie ds. naukowo – badawczych i kierownikiem Zakładu Konstrukcji Przestrzennych oraz p.o. dyrektora naczelnego.
W 1969 na Politechnice Warszawskiej uzyskał stopień doktora habilitowanego za dysertację „Sploty jako zbrojenie sprężające w konstrukcjach strunobetonowych”, od 1974 profesor nadzwyczajny nauk technicznych, profesor zwyczajny od 1990.