Wcześniej, w 1834, władze rosyjskie podjęły szeroko zakrojoną kampanię na rzecz przemian liturgicznych w Kościele unickim. Unickie księgi liturgiczne zostały zastąpione wydawnictwami rosyjskimi, natomiast ze świątyń zaczęto usuwać obce prawosławnej tradycji ławki i organy, jak również wizerunki katolickich świętych nieuznawanych w Rosyjskim Kościele Prawosławnym. Od 1837 całość spraw związanych z funkcjonowaniem Cerkwi unickiej pozostawała w gestii Świątobliwego Synodu Rządzącego Rosyjskiego Kościoła Prawosławnego.
Po śmierci Jozafata Bułhaka w 1838 unicki episkopat w Rosji składał się wyłącznie ze zwolenników masowej konwersji unitów na prawosławie. 12 lutego 1839 decyzję taką podjął synod w Połocku. Po tym wydarzeniu jedyną instytucją Cerkwi unickiej pod rządami władców Rosji pozostała diecezja chełmska w Królestwie Polskim.