Reforma rolna nie oddawała chłopom ziemi za darmo. Nowi nabywcy musieli uiścić zapłatę w wysokości przeciętnych rocznych zbiorów z ostatnich kilku lat, rozkładając tę kwotę na jedną lub dwie dekady. Ze względu na dewastację budynków podczas wojny, brak sprzętu rolniczego oraz straty w pogłowiu, koszt ten był wysoki. Do końca 1944 roku udało się obdzielić 110 tys. rodzin, które otrzymały 212 tys. hektarów ziemi. 50 tys. hektarów ziem przekazano Państwowemu Funduszowi Ziemi. Na Ziemiach Odzyskanych miało osiedlić się 3,5 mln ludzi (z czego 2/3 na wsi). W 1945 roku ustalono, że gospodarstwa rolne na Ziemiach Odzyskanych będą liczyć średnio 7-15 hektarów. W rzeczywistości większość gospodarstw posiadało mniej niż 8 hektarów.
6 września 1944 roku Polski Komitet Wyzwolenia Narodowego wydał dekret przewidujący tworzenie w pobliżu miast gospodarstw rolniczych i działek pracowniczych.
Plan trzyletni thumb|upright|Ursus C-45 produkowany w latach 1947–1954
21 września 1946 roku Krajowa Rada Narodowa wytyczyła projekt planu trzyletniego.