Madonna Swarzewska Jest gotycką rzeźbą drewnianą z połowy XV wieku (wysokość 66 cm). Kult Matki Boskiej Swarzewskiej odnotowano już w XVI w. Znajdowała się w kościele w Helu, ale po przejściu jego mieszkańców na protestantyzm została z kościoła usunięta około 1580 roku i w nieznanych okolicznościach trafiła do Swarzewa. W miejscu, w którym ją odnaleziono, w 1775 roku wzniesiono kaplicę. Znajduje się tu kopia figury Matki Boskiej i tablica z wierszowanym opisem jej historii.
Pierwsza masowa pielgrzymka z północnych Kaszub ruszyła w 1776 roku. Odpusty odbywają się w najbliższą niedzielę po 16 lipca (Matki Boskiej Szkaplerznej) i 8 września (Matki Boskiej Siewnej). W historię figurki wpisała się również druga wojna światowa. W 1939 roku miejscowy proboszcz, ks. Wojciech Pronobis, polecił ją zakopać mieszkańcowi Wielkiej Wsi. Na ołtarzu umieszczono imitację figurki. O mistyfikacji dowiedział się komisarz biskupi w Wejherowie i hitlerowiec ks. Karl Knop. Przy pomocy gestapo doprowadził do odkopania oryginału, który umieścił na swojej plebanii. Do Swarzewa rzeźba wróciła w 1945 roku.