Pod wpływem doświadczeń Kościuszko właściwie oceniał właściwości terenu, doskonale rozmieszczał baterie artylerii i trafnie używał tyralierów. Stosując zasady zawarte w dziełach Folarda i Lloyda, stosował masowe uderzenie piechoty wykorzystującej broń białą. Jako pierwszy w Polsce zastosował uderzenie kolumnami. Bitwy zamierzał rozstrzygać w sposób obronny. Dużą wagę przywiązywał do wyboru pozycji, by potem przegrupować oddziały i w punkcie rozstrzygającym posiadać przewagę. Bitwy pod Dubienką, Racławicami, Szczekocinami i Warszawą to typowe bitwy obronne. Pod Maciejowicami wystąpiło połączenie bitwy obronnej z manewrem części wojsk na tyły wrogaManewr okazał się spóźniony i bezskuteczny..
Działania w dużym stopniu cechowały się dążeniem do stopniowego zmęczenia przeciwnika. Akcje były spowalniane. Działał tu przykład wojny amerykańskiej. Zwlekając z działaniami zaczepnymi w przyjaźniejszych majowych warunkach, wydawał Kościuszko bitwy przeciw dwukrotnej przewadze przeciwnika (Szczekociny, Maciejowice). Nie połączył przy tym do działania wszystkich sił, jakimi mógł w tym czasie dysponować. Gen. Ignacy Prądzyński zarzuca Kościuszce oddawanie inicjatywy przeciwnikowi. Ocenia, że poprzez zbytnią wiarę w obronę, pozbawiał się możliwości wykorzystania zaczepnego odwodu.