Z kolei 23 kwietnia 1940 w Palmirach rozstrzelano 34 mężczyzn w wieku od 17 do 60 lat, aresztowanych po starciu niemieckiej policji z polskimi konspiratorami, do którego doszło niecały miesiąc wcześniej przy ulicy Sosnowej w WarszawieW nocy z 28 na 29 marca 1940 niemiecka policja podjęła próbę aresztowania kierownictwa podziemnej Organizacji Wojskowej „Wilki”, które przebywało w domu przy ulicy Sosnowej 3. Komendant „Wilków” Józef Brückner oraz jego adiutant Roman Kruzowski stawili Niemcom zbrojny opór, po czym uciekli przez dachy domów.. Zamordowanych nie łączyło z tą sprawą nic poza faktem, że zamieszkiwali w tym samym domu, w którym doszło do strzelaniny.
Egzekucja mieszkańców domu przy ulicy Sosnowej zamknęła pierwszy etap akcji eksterminacyjnej w Palmirach. Między grudniem 1939 a kwietniem 1940 funkcjonariusze SS i policji niemieckiej zamordowali tam (w zależności od źródeł) od ponad 700, do blisko 900 osób. Dr Maria Wardzyńska wskazuje Palmiry jako miejsce, w którym mógł zostać wówczas zamordowany ostatni przedwojenny prezydent Warszawy – Stefan Starzyński.
Modus operandi sprawców