Słone źródliska związane są z miejscami płytkiego występowania złóż soli kamiennej. W Polsce znane są z Wyspy Chrząszczewskiej i okolic Kołobrzegu, gdzie odnalezione zostały po wielu latach uznawania ich za zniszczone. Kształtują się także w miejscach, gdzie z przyczyn antropogenicznych następuje dopływ wód o dużym stężeniu jonów, związanym z eksploatacją soli i solanek (w Polsce np. w Ciechocinku i Inowrocławiu).
Zalewanie pływowe a strefowanie wegetacji thumb|300px|Atlantyckie przybrzeżne słone mokradła w Connecticut Mokradła słone są wyróżniającym się środowiskiem lądowym, które przejściowo poprzez codzienne pływy zamieniają się okresowo w środowisko morskie. Jest to ważny proces, gdyż pozwala dostarczyć osady, składniki pokarmowe oraz wodę do roślinności mokradeł. Zasolenie niżej położonych mokradeł jest stałe ze względu na codzienne dostarczanie słonej wody o tej samej koncentracji soli. Na wyżej położonych częściach mokradeł, na których jest ograniczony wpływ pływów, obserwuje się niższe zasolenie środowiska. Niemniej jednak w wysoko położonych mokradłach zasolenie może wzrastać przy silnej ewapotranspiracji i braku opadów, które zwykle przepłukując słodką wodą wymywają sól. W wyniku różnic tworzą się specyficzne siedliska zróżnicowane pod względem roślin i zwierząt dostosowanych do danych warunków.