Anarchię pogłębiał fakt, iż stosunki między władzą centralną, publiczną, która powinna mieć możliwie najszersze kompetencje, a poszczególnymi ośrodkami władzy terytorialnej sprowadzały się do ram określonych w kontraktach lennych, wymagających regularnego odnawiania z powodu zmiany osoby wasala lub seniora. Tak zanikała władza suzerena nad wasalami niższych stopni. Wyrażała to zasada wasal mojego wasala nie jest moim wasalem.
Ustrój lenny w Anglii Rozwinął się po inwazji normandzkiej. Szereg swoistych cech różnił go od typu kontynentalnego. W większości cechy te, zapobiegające decentralizacji, były świadomie wprowadzone przez monarchów angielskich i wspieranych przez normandzkich feudałów. W Anglii nie utożsamiono feudałów (earlów) z lokalnymi urzędnikami (szeryfami), hierarchia lenna była dwustopniowa (stopień wasali królewskich, tenentes in capite i ich wasali, subtenentes). Co istotne, wasali drugiego stopnia obowiązywały pewne świadczenia wobec króla, wykształciła się tam więc zasada wasal mojego wasala jest moim wasalemM. Sczaniecki, op. cit, s.