W tym okresie powstało w Turynie z inicjatywy (późniejszego prezesa RAI) koło członków FUCI poświęcone duchowości Frassatiego, w którym uczestniczyli m.in. Carlo Carretto, Giorgio La Pira i (syn późniejszego prezydenta Luigiego); w drugiej połowie lat 30. przewodził mu dominikanin Enrico di Rovasenda (dawny przyjaciel Frassatiego). W 1929 funkcjonowało we Włoszech około stu stowarzyszeń młodzieżowych, których patronem obrany został Frassati. W Mediolanie otwarta została przed 1934 jadłodajnia dla ubogich pod nazwą Chleb Piotra Jerzego (Pane di Pier Giorgio).
2 lipca 1931 archidiecezja turyńska uruchomiła na wniosek Włoskiej Akcji Katolickiej etap diecezjalny procesu beatyfikacyjnego Frassatiego, zakończony 23 października 1935, w którym rolę postulatora odgrywał przedstawiciel salezjanów. 18 listopada 1935 Kongregacja ds. Obrzędów zainicjowała właściwy etap procesu. W styczniu 1938 przywódca belgijskiego ruchu (Jeunesse ouvrière chrétienne, JOC) Jozef Cardijn wystosował do papieża Piusa XI apel o beatyfikację Frassatiego, donosząc o wyzdrowieniu chorego za jego wstawiennictwem. 21 grudnia 1938 Kongregacja ds. Obrzędów wydała orzeczenie w sprawie pism Frassatiego. W lipcu 1939 Giorgio La Pira opublikował artykuł o Frassatim na łamach „L’Osservatore Romano”.