Architektura przykrytej przeszklonym dachem hali peronowej, przy której współpracował Edmund Zieleniewski, z wieloma zdobieniami secesyjnymi wykonanymi w metalu stanowiła najnowocześniejszą w tym czasie konstrukcję inżynierską we Lwowie. Jedność myśli technicznej i artystycznej wyrażała się w wyeksponowanej kompozycji szkła i stali, podkreślonej ornamentyką. Liczne dekoracje rzeźbiarskie tego prestiżowego budynku, jak również rozwiązania konstrukcyjne i wystroje wnętrz były dziełem wielu różnych artystów i inżynierów, m.in. część poczekalni oraz detali technicznych zaprojektował Alfred Zachariewicz, rzeźby alegoryczne przy głównym wejściu wykonał Antoni Popiel, elementy rzeźbiarskie zrealizował Piotr Wójtowicz. Doprowadziło to do długotrwałych sporów o autorstwo całego założenia rozniecanych przez skonfliktowanego z projektantem Wierzbickiego, ostatecznie jednak uznano Sadłowskiego za autora kompleksowego projektu Dworca Głównego we Lwowie. Dworzec otwarto w roku 1904. left|thumb|150px|Filharmonia Lwowska (1905-1908), projekt W. Sadłowski Później zbudowano gmach Galicyjskiego Towarzystwa Muzycznego przy ul. Chorążczyzny 7 (ob. Czajkowskiego), posiadający wielką salę koncertową (1905–1908).