Warcisław III i Barnim I Dobry W połowie XIII w. Pomorzem Zachodnim rządzili książęta z pomorskiej dynastii Gryfitów – Warcisław III i Barnim I Dobry, którzy w celu wzmocnienia swojej władzy zachęcali do osiedlania się na tych terenach. Barnim I, książę na Szczecinie, władał obszarami wschodnimi (obszar obejmujący m.in. Przęcław, Gardziec, Widuchowę, Pyrzyce, Szczecin, Dąbie – po M. Bałtyckie z wyspą UznamW 1295 r. księstwo to obejmowało m.in. Szczecin, Demmin, Anklam, Ueckermünde, Pyrzyce i Banie. ) i osiedlał tu przede wszystkim ludność niemiecką. Natomiast Warcisław III, książę dymiński, który rządził na terenach zachodnich (ziemie położone nad Dołeżą i Pianą, wzdłuż Bałtyku od Barda przez Greifswald do Wolgastu i dalej od Wolina po linię na wschód od Regi – obejmowały m.in. Kamień, Wolin, Nowogard, Trzebiatów, Łobez, Płoty i początkowo StargardW 1295 r., po podziale ziem pomorskich – Greifenberg (dziś Gryfice) został wcielony do Księstwa Wołogoskiego, które powiększone zostało o Ziemię Białogardzką. ), namawiał do osiedlania się osadników holenderskich i duńskich. Od 1234 r. Barnim I i Warcisław III konkurowali ze sobą w zakładaniu miast. Warcisław ufundował m.in. dzisiejszy Demmin (1249 r.), Greifswald (1250 r.) i Kołobrzeg (1255 r.).