Jego członkami zostali: gen. Michaił Aleksiejew jako przewodniczący, gen. Abram Dragomirow, gen. Aleksander Łukomski, adm. A. M. Gierasimow, gen. Iwan Romanowski, gen. Aleksandr Sannikow, gen. Gieorgij Kartacci, gen. Nikołaj Tichmieniew, gen. Władimir Engelke, Anatolij Nieratow, Nikołaj Czebyszow, Własimir Nosowicz, W. N. Czełszczow, W. N. Kołokolnikow, Aleksandr D. Bilimowicz, Michaił W. Biernacki, B. A. Liebiedow, Aleksandr Fenin, S. N. Masłow, E. P. Szuberski, W. P. Jurczenko, I. I. Malinin, książę Gieorgij Trubeckoj, Wasilij Stiepanow, prof. K. N. Sokołow, S. W. Biezobrazow, Nikołaj Astrow, Michaił Fiodorow, I. I. Szipow, D. I. Nikiforow, N. Z. Sawicz. Byli oni przedstawicielami prawicowo-liberalnych sił politycznych.
Krótko po utworzeniu doszło do konfliktu Specjalnego Zebrania z władzami Kozaków dońskich i kubańskich, co było wynikiem nie uznawania suwerenności ziem kozackich, a jedynie możliwości przyznania im jakiegoś rodzaju autonomii. Pod koniec listopada kilku członków Specjalnego Zebrania zostało włączonych w skład delegacji rosyjskiej, wysłanej na obrady konferencji pokojowej w Wersalu. W styczniu 1919 r. w ramach Specjalnego Zebrania powołano Komisję Spraw Państwowych na czele z W. W. Szulginem. Działały też Komisje Spraw Robotniczych i Spraw Rolniczych.