po którego lekturze grupa Stangnowskiego, nie posiadająca już wówczas przywódcy, postanowiła nawiązać kontakt z autorem traktatu reprezentującym Kościół Adwentystów Dnia Siódmego. Na wiosnę 1894 r. zbory Stangnowskiego odwiedził pastor Ludwig Richard Conradi – jeden z ojców-pionierów europejskiego adwentyzmu, misjonarz adwentystyczny w Azji i Afryce, organizator pierwszych wydawnictw adwentystycznych w Europie i późniejszy przewodniczący europejskiej Generalnej Konferencji. Jesienią tego samego roku powstał zbór Kościoła Adwentystów Dnia Siódmego, do którego należało 11 osób wywodzących się z grupy Stangnowskiego. Rozwój adwentyzmu postępował w kolejnych latach, toteż w 1903 r. podczas konferencji Unii niemieckiej Kościoła adwentystycznego postanowiono wydzielić z diecezji wschodnioniemieckiej oddzielną diecezję pruską.