Badacz P. K. Krapiwin przypuszczał, że mowa została napisana przez anonimowego autora na podstawie notatek, które sporządził Iwan Mieleszko podczas sejmu warszawskiego w 1609 roku. Swoje rozważania Krapiwin opierał na analizie tekstu. Po pierwsze, małżonka Mieleszki została nazwana „panią mścisławską”. Mieleszko był kasztelanem mścisławskim w latach 1603–1610. Po drugie, w 1609 roku Mieleszko przemawiał na sejmie warszawskim, na którym przedstawiał szlachtę powiatu mozyrskiego w komisji do spraw wytyczenia granic między powiatami kijowskim i mozyrskim. Według niego najstarsza redakcja dzieła powstała w okresie między śmiercią Mieleszki a rokiem 1632. Dzieło nie zostało wydane drukiem, dlatego pierwotny tekst mógł ulec modyfikacjom na skutek przepisywania.
Po raz pierwszy utwór ukazał się drukiem w 1819 roku w Zbiorze pamiętników historycznych o dawnej Polsce (T. 2, s. 341–344) pod redakcją Juliana Niemcewicza. Było to tłumaczenie na język polski pod tytułem Ciekawa mowa JW. Iwana Mieleszki kasztelana smoleńskiego na sejmie w Warszawie za króla Zygmunta III. miana r. 1589. W komentarzu Niemcewicz odnotował, że tekst pochodził ze zbiorów hrabiego Sierakowskiego. W 1851 roku Michal Wiszniewski w Historji literatury polskiej (T. 7, Rozdz. Ięzyk i literatura białoruska, s. 480–484) opublikował satyrę łacinką.