136 Bruno Dupont de Dinechin..
W 1765 r. Ferdinand po raz drugi wyprawia się do Londynu, aby, za pośrednictwem saksońskiego Ministra, hrabi Henryka Brühla (1700-1763), spotkać się z Harrisonem. Harrison ponownie odmawia Berthoud pokazania swoich prac, ponieważ doskonale zdaje sobie sprawę z tego, iż ten mógłby je wykorzystać na potrzeby francuskiej Floty. Ostatecznie to Thomas Mudge (1715-1795), angielski zegarmistrz słynny z opracowania pierwszego swobodnego wychwytu kotwicowego oraz członek Board of Longitude, opisuje zasadę działania zegara H4, choć nigdy nie udało mu się go obejrzeć (Harrison za opisanie swojego zegara żądał astronomicznej kwoty 4.000 funtów).
7 maja 1766 r. Ferdinand Berthoud adresuje do Księcia de Praslin (1712-1785), hrabi Choiseul i Ministra Marynarki, rozprawę, w której przedstawia swoje plany zbudowania Chronometrów Morskich nr 6 i nr 8. W zamian prosi o przyznanie mu honorarium w wysokości 3.000 liwrów jako rekompensatę za pracę przy konstrukcji poprzednich zegarów oraz na poczet przyszłych kosztów związanych z budową dwóch nowych chronometrów morskich, według techniki angielskiej. W rozprawie tej Berthoud otwarcie formułuje pragnienie uzyskania tegoż wynagrodzenia oraz nadania mu tytułu Zegarmistrza-Mechanika u boku Króla i w służbie Floty.