Opublikował około 250 rozpraw i artykułów.

Owocna była również jego praca społeczno-kulturalna. W 1923 wraz z prof. Kazimierzem Bassalikiem, Adamem Gottwaldem i prof. Adamem Maurizio zorganizował bydgoski Oddział Polskiego Towarzystwa Przyrodników im. Kopernika, a następnie był jego prezesem. Od 1934 działał w Radzie Artystyczno-Kulturalnej (prezes w 1936), a w latach 1935–1936 należał do Komitetu Redakcyjnego „Przeglądu Bydgoskiego”. Na jego łamach wspólnie z K. Michalskim i J. Gabańskim opublikował rozprawę pt. „Fragment fizjograficzny rzeki Brdy w obrębie Bydgoszczy w świetle działania ścieków niektórych miejscowych zakładów przemysłowych” (1936).

Po wybuchu II wojny światowej, we wrześniu 1939 opuścił bydgoską placówkę na polecenie dyrekcji Instytutu, po czym 5 października tego roku powrócił do Bydgoszczy. 14 października 1939 został aresztowany przez gestapo i osadzony w koszarach 15 pułku artylerii lekkiej, gdzie przebywał do końca października 1939. Zaginął 1 listopada 1939 w niewyjaśnionych okolicznościach;