Wpływ rodzimej kultury na teatr grecki w Armenii potwierdzają również inne znaleziska archeologiczne, jak na przykład figurki aktorów w maskach, przedstawiających psie głowy. Zostały odkryte podczas wykopalisk w ruinach twierdzy w pobliżu Arcwanik w Zangezurze w południowo-wschodniej Armenii.
Tradycje Wschodu wywierały wpływ również na repertuar klasycznych sztuk teatralnych. Dużą popularnością w teatrze starożytnej Armenii cieszyły się farsy o walorach obscenicznych. Wpływ ten był widoczny także w nazewnictwie teatralnym. Choć na określenie teatru używano greckiego słowa thatron, inne terminy teatralne miały swoje odpowiedniki w języku ormiańskim lub zostały zaczerpnięte z języków irańskich. Aktorów określano słowem pochodzenia irańskiego – gusan. Termin ten miał szersze znaczenie, mógł oznaczać także artystę, dlatego w ormiańskim nazewnictwie teatralnym stosowano też greckie określenie mimos. Aktorki nazywano wardzak, terminem, mającym wspólny rdzeń z czasownikiem wardzel – wynajmować. Słowo wardzak oznaczało także prostytucję, co nawiązywało do tradycji utożsamiania tańca na scenie z prostytucją sakralną Wschodu. Aktorów komicznych nazywano katak lub katak-ergu. Ormiańskie słowo katak początkowo oznaczało rozmowę, z czasem zaczęto go używać także na określenie żartu.