Ormiańscy uciekinierzy z Turcji w dwudziestoleciu międzywojennym kontynuowali stambulskie tradycje teatralne, zakładając amatorskie grupy w Europie, Azji i Ameryce. Współcześnie zawodowy teatr ormiański funkcjonuje w Armenii, a poza jej granicami działają w diasporach teatralne zespoły amatorskie.
Teatr starożytny thumb|Wardzak w masce ptaka W starożytnej Armenii silne były wpływy cywilizacji greckiej. Pierwsze widowiska publiczne urządzano na stokach góry Nypat. Oparte były na wątkach prometejskich. Odbywały się raz do roku – w pierwszym dniu wiosny, zwanym nawasard. Najstarsze przedstawienia, polegające na śpiewaniu i tańcach, były prawdopodobnie pierwszymi elementami widowisk publicznych. Wzmianki o nich zawiera pięciowieczne dzieło Mojżesza Choreńskiego Historia Ormian.
Najstarsza relacja o istnieniu teatru w Armenii pochodzi I–II wieku i należy do Plutarcha. Według niej w 69 roku p.n.e. Tigran II Wielki, król ormiański, wybudował w Tigranakercie teatr, w którym grali aktorzy greccy, wzięci przez niego do niewoli. W tymże roku stolica Tigrana II została zdobyta przez Lukullusa, wodza rzymskiego. W teatrze zaś z rozkazu zdobywcy dalej odgrywano greckie sztuki.