Duża część droższej broni i uzbrojenia ochronnego produkowanych na terenie Chanatu Krymskiego była eksportowana do sąsiednich państw (w tym Rzeczypospolitej), ponieważ większości wojowników tatarskich nie było na nie stać.
Od XV wieku Tatarzy krymscy używali łuku refleksyjnego w najbardziej udoskonalonej formie - mocno skróconegoD.Harding, Encyklopedia Broni, str.94, wyd. Penta, W-wa 1995. Mimo to jego siła rażenia była ogromna. Wilhelm Beauplan pisze wyraźniecyt. za L. Podhorodecki, Chanat Krymski, str.59, wyd. Książka i Wiedza, W-wa 1987, że był nieraz w sytuacjach, w których był atakowany przez Tatarów ostrzeliwujących go z łuków, podczas gdy towarzyszący mu Kozacy nie mogli ich ostrzelać, ponieważ "nie zbliżali się do nas na odległość zasięgu broni (...), gdyż strzelają drogą kolistą na odległość dwakroć większą, niż biją nasze strzelby". Oznacza to, że łuki Tatarów miały o wiele większy zasięg niż długa broń palna Kozaków. Opisuje ów ostrzał jako "chmurę strzał", mimo iż zaledwie co dziesiąty lub co dwudziesty ordyniec posiadał łukL. Podhorodecki, Chanat Krymski, str.55, wyd. Książka i Wiedza, W-wa 1987. Wskazuje to na szybkostrzelność tatarskich łuczników.