Ugrupowania separatystów wykorzystały chaos w Etiopii na przygotowanie się do regularnej wojny. W lutym 1975 roku separatyści otoczyli Asmarę będącą stolicą Erytrei. Siły rebeliantów przeszły przeistoczenie z sił partyzanckich w regularną armię. Bitwa o stolicę zakończyła się klęską buntowników którzy stracili w niej setki żołnierzy. Walki o miasto rozpoczęły nowy etap wojny o niepodległość tego regionu.
Bunt w Erytrei rozpoczął całą serię wystąpień separatystycznych w różnych regionach kraju. Do końca 1976 roku rebelianci działali we wszystkich czternastu regionach administracyjnych kraju. Rebelianci poza Erytreą, byli bardzo aktywni w Tigraj gdzie działał utworzony w 1975 roku Tigrajski Ludowy Front Wyzwolenia (TPLF). Kolejnymi frakcjami prowadzącymi z rządem walkę partyzancką były – Front Wyzwolenia Oromo, Front Wyzwolenia Zachodniej Somalii oraz Front Wyzwolenia Afaru. Front Wyzwolenia Zachodniej Somalii który rozpoczął powstanie w Ogadenie w 1975 roku zyskał pomoc zaopatrzeniową sąsiedniej Somalii, z kolei działający od marca 1975 roku Front Wyzwolenia Afaru w 1976 roku rozpoczął koordynację działań z EPLF i TPLF.