Argumentem jest także katolicka, ortodoksyjna wiara Kościoła chaldejskiego odnośnie do Eucharystii oraz to, że odwołanie do ustanowienia jest rozsiane w formie euchologii, modlitw dziękczynienia, wysławiania i wstawiennictwaPor. . Dokument też dodaje następującą prośbę:
Anafora nawiązuje też w kilku miejscach do Ciała Chrystusa w trakcie modlitwy, np.: Ciało Chrystusa i Jego drogocenna Krew znajdują się na świętym ołtarzu. Według C. Giraudo SJ jest ona, podobnie jak relacja św. Justyna w 1 Apologii, punktem wyjściowym dyskusji nad genezą opisu ustanowienia w modlitwach eucharystycznych.
Wydanie krytyczne tekstu Najstarszy tekst anafory świętych Addaja i Mari został odnaleziony w 1964 r. przez W.F. Macombera. Mansukrypt z tekstem anafory uczony odnalazał w kościele parafialnym Mar⁾Ešà⁽ya (św. Izajasza) w Mosulu w Iraku:
Wydanie polskie Tekst anafory w polskim tłumaczeniu został opublikowany przez H. Paprockiego w pracy pt. Wieczerza Mistyczna, Warszawa 1988 r.: Wersja używana w Kościele chaldejskim (bez słów ustanowienia): s. 277-282. Wersja używana w Kościele syro-malabarskim (ze słowami ustanowienia): s. 306-311.
Przypisy
Bibliografia
Kategoria:Liturgia chrześcijańska Kategoria:Eucharystia