Ratcliffem wyróżnił na następujące elementy anafory, będące jednak dziełem późniejszego redaktora: Pierwszy akt dziękczynienia prowadzący do Sanctus Drugie dziękczynienie prowadzące do słów ustanowienia Anamneza Modlitwy wstawiennicze i wspomnienia Epikleza Końcowa doksologia Schemat ten – widoczny w wersji używanej w Kościele syro-malabarskim – jednak został stworzony przez bardzo niedoskonałe dodanie elementów będących ewidentnie z innego okresu. Elementy te wstawiono tnąc starszą modlitwę lub grupę modlitw.
Kwestia braku słów ustanowienia Cechą charakterystyczną anafory jest to, że nie ma w niej słów Jezusa ustanowienia Eucharystii: Bierzcie i jedzcie... to jest Ciało moje... etc.. Z tego względu w zachodnim chrześcijaństwie podnosiły się głosy o nieważności tej Eucharystii. W 2001 roku Kongregacja Nauki Wiary wydała deklarację, podpisaną przez Jana Pawła II, potwierdzającą jej ważność. Za argument podano jej starożytność, sięgającą prawie czasów apostolskich, i to, że jest zwyczajną modlitwą eucharystyczną Kościoła apostolskiego, ciągłość sprawowania jej poświadczona jest od co najmniej VII w., bez faktycznych sprzeciwów ze strony innych kościołów.