granty Komitetu Badań Naukowych "Badanie składu masowego i oddziaływania promieniowania kosmicznego o energiach 1015-1017 MeV" (1991-1994) oraz opracowania nowej metody wyznaczania masy pierwotnych cząsteczek inicjujących wielkie pęki (1994). Otrzymał też cztery granty w British Science Research Council of the Royal Society of London.
Prowadzone przezeń badania w dziedzinie fizyki wysokich energii i astrofizyki promieniowania kosmicznego, a zwłaszcza problematyka własności oddziaływania hadronów o energiach ponadakceleratorowych oraz problemów propagacji promieniowania kosmicznego wysokich i skrajnie wysokich energii w przestrzeni kosmicznej przyniosły mu uznanie w świecie nauki. Był autorem ok. 290 publikacji, w tym ok. 150 prac (artykułów, recenzji) w recenzowanych czasopismach naukowych (głównie zagranicznych) oraz ok. 140 artykułów drukowanych w sprawozdaniach z międzynarodowych konferencji, na które był z reguły zapraszany. Z kilku najciekawszych rozpraw na uwagę zasługują: Ultra-high energy cosmic rays from cluster of galaxies (1980 - współautorzy M. Giller, A. W. Wolfendale), High energy-y-raya from the direction of the Greb pulsor (1981 - współautorzy T. Dzikowski, B. Grochalska, J. Gawin), Propertiers of hadron interactions at extremely high energies (1984 - współautor A. W.