Ostatecznie Sunkur osiadł w górskiej twierdzy Sajhun, leżącej na wschód od Latakii, a udało mu się także opanować kilka zamków w północnej Syrii.
Sunkur próbował porozumieć się z Ilchanidami, którzy byli świadomi zamętu, w jakim znalazł się sułtanat mameluków po śmierci Bajbarsa i postanowili wykorzystać sytuację do przeprowadzenia ataku na Syrię. W czerwcu 1281 Kalawun przybył do Damaszku i w obliczu mongolskiej inwazji pogodził się z Sunkurem, który zrezygnował z sułtańskiego tytułu i pretensji do niezależności, ale utrzymał swoje zamki. Zasilona oddziałami Sunkura armia Kalawuna pokonała Mongołów w bitwie pod Himsem 29 października 1281. Wojska Ilchanidów, wsparte przez ormiańskich sojuszników i dowodzone przez brata ilchana Abaki (1265–1282), Mengü Temüra, zostały doszczętnie rozbite. W następnym roku zmarli zarówno Abaka, jak i Mengü Temür, zaś ilchanem został inny syn Hulegu (1256–1265), Ahmad Tokudar (1282–1284), który będąc muzułmaninem szukał porozumienia z Kalawunem.