W tym czasie był delegatem na III plenum CK KZMP (sierpień 1932). Od stycznia 1933 do lutego 1934 przebywał na kursie Komunistycznego Uniwersytetu Młodzieżowego w Moskwie. Po powrocie do kraju został, jako instruktor KC Komunistycznego Związku Młodzieży Zachodniej Białorusi (KZMZB), skierowany na Okręg KZMP Białystok, gdzie pełnił funkcję sekretarza. Od czerwca do października 1934 był członkiem Krajowego Sekretariatu KC KZMZB i sekretarzem Wileńskiego Komitetu Okręgowego KC KZMZB. Aresztowany 26 października 1934 w Wilnie i skazany przez tamtejszy Sąd Okręgowy na 5 lat więzienia. Wyrok odsiadywał w Wilnie i Koronowie.

Po wyjściu z więzienia w kwietniu 1937 na mocy amnestii pracował jako sekretarz Warszawskiego Komitetu KZMP, a od grudnia 1937 do rozwiązania organizacji w sierpniu 1938 pełnił funkcję sekretarza łódzko-częstochowskiego Komitetu Okręgowego KZMP. Po wojnie 1939 w Białymstoku był naczelnikiem zmiany w hucie szkła. Od grudnia 1940 został wysłany na trzymiesięczny kurs zorganizowany przez KC Międzynarodowej Organizacji Pomocy Rewolucjonistom (MOPR) w Moskwie. Następnie pracował w MOPR i w redakcji „Sztandaru Wolności” w Mińsku.