Imperium Raedwalda W czasie gdy ścierały się armie Anglów ze Wschodu oraz Bernicji, zmarł król Aethelbert, a na tron Kentu wstąpił jego pogański syn Eadbald. Królestwo Essex po śmierci Saeberta zostało podzielone pomiędzy trzech synów, którzy wygnali biskupa Mellita. Misja w Cantwareburh została przeniesiona do państwa Franków – w tym czasie jedynym chrześcijańskim dworem był ten należący do Raedwalda. Do czasu jego śmierci jednak, misja w Kencie została otworzona na nowo.
Potęga zwycięskiego króla była na tyle wielka, iż Beda uznał go za następcę imperium Aethelberta. Kronikarz obdarzył go tytułem Rex Anglorum (łac. „Król Anglów”), którego współcześni Raedwaldowi używali w odniesieniu do swych zwierzchników. Nie jest pewnym, gdzie znajdowało się centrum jego władzy, ani jak zyskał władzę nad pobratymcami ze wschodniej Anglii.
Dzięki długowi wdzięczności jak miał wobec niego Edwin, Raedwald został pierwszym obcym królem, mającym bezpośredni wpływ na Nortumbrię; przypuszcza się także, iż to dzięki jego poparciu udało się Edwinowi podporządkować Bernicję.