trygonometryczny pomiar wysokości, tachymetria, wykłady z teorii błędów i rachunku wyrównawczego.
Po 1939 Po wybuchu II wojny światowej i zajęciu Lwowa przez Armię Czerwoną (22 września 1939) przekształcono politechnikę w Lwowski Instytut Politechniczny, a Wydział Inżynierii w Wydział Budownictwa Drogowo-Wodnego (kierowany przez Romualda Rosłońskiego), na którym działały trzy katedry geodezyjne o zmienionych nazwach: geodezji instrumentów geodezyjnych i fotogrametrii astronomii i geodezji wyższej.
W czerwcu 1941 Lwów został zajęty przez Niemców, co spowodowało aresztowania wśród kadry (rozstrzelany został m.in. Kasper Weigel) i zamknięcie uczelni. W maju 1942 na bazie Instytutu Niemcy utworzyli studia wyższe dla Polaków i Ukraińców – Państwowe Techniczne Kursy Zawodowe, podzielone na pięć wydziałów, w tym inżynierii, który zawierał w sobie Oddział Miernictwa obsługiwany przez jedną Katedrę Geodezji. Katedrą kierował Edmund Wilczkiewicz, a zastępcą był Leopold Grzyb.
Po zajęciu 27 lipca 1944 Lwowa przez bolszewików uczelnia wznowiła pracę ponownie jako Lwowski Instytut Politechniczny, z takim samym układem wydziałów jak w latach 1939–1941.