badania teoretyczne oraz doświadczalne nad metodami zakładania szczegółowych sieci geodezyjnych, a także wykonywania pomiarów topograficznych i inżynieryjnych.
W 1920 podjęto decyzję o zmianie nazwy szkoły ze Szkoły Politechnicznej na Politechnikę Lwowską. Na przekształconym z Wydziału Komunikacyjnego w Wydział Inżynierii Lądowej i Wodnej, w okresie międzywojennym istniały katedry: Katedra Astronomii i Geodezji Wyższej kierowana przez Lucjana Grabowskiego Katedra Miernictwa I kierowana przez Kaspra Weigla, który w 1918 wykonał pierwsze w Polsce pomiary fotogrametryczne metodą stereofotogrametrii naziemnej w Tatrach Katedra Miernictwa II kierowana przez Władysława Wojtana, a od 1936 przez Edmunda Wilczkiewicza. W tym samym roku z miernictwa wyodrębniono wykłady o komasacji i parcelacji gruntów, a z geodezji wyższej wykłady na temat odwzorowań kartograficznych. W 1928 otwarto kurs fotogrametrii, który w 1930 przekształcono w regularne wykłady. Od 1929 studia miernicze wydłużono do czterech lat. W okresie II Rzeczypospolitej, w związku z postępem w dziedzinie teorii i praktyki geodezyjnej, nastąpiło przeniesienie wielu elementów (zagadnień naukowych) z geodezji wyższej do miernictwa (geodezji niższej) – m.in.