Prace nad tym typem krążowników liniowych zostały jednak szybko przerwane.
W odpowiedzi na rozpoczęcie budowy okrętów typu Mackensen Wielka Brytania rozpoczęła budowę krążowników typu Admiral, jednak budowa wszystkich poza jednym została przerwana. HMS „Hood” został ukończony już po zakończeniu wojny.
Projekt Ostatnia, czwarta niemiecka ustawa o flocie (niem. Flottengesetz), która weszła w życie w roku 1912, była podstawą programu budowy nowych jednostek morskich podczas I wojny światowej. Urząd Marynarki zdecydował, że flota powinna otrzymywać jeden nowy pancernik i jeden krążownik liniowy rocznie w latach 1913–1917, a także dodatkową jednostkę każdej klasy w 1913 i 1916 roku. Do lutego 1915 r. niemieckie dowództwo zdało sobie sprawę, że wojny nie da się wygrać błyskawiczną kampanią, tak jak w 1870 r.Wiele osób w niemieckiej armii sądziło, że plan Schlieffena pozwoli na pokonanie Francji w ciągu pierwszych tygodni kampanii 1914 roku, podobnie jak armia pruska pokonała francuską w wojnie francusko-pruskiej w 1870 roku. W związku z tym ministerstwo marynarki zdecydowało się na zastąpienie sześciu krążowników pancernych i siedmiu lekkich krążowników, które zostały zatopione do tego momentu w działaniach wojennych.