Uziel Gal kontynuował prace nad udoskonalaniem swojej broni i przygotowaniem produkcji seryjnej.
W 1955 roku Gal został wyróżniony przez szefa Sztabu Generalnego generała Moszego Dajana pochwałą w rozkazie dziennym za skonstruowane swojego pistoletu maszynowego.
W roku 1956 Uziel Gal został awansowany do stopnia majora. W tym samym roku jego pistolet maszynowy (używany już w sporych ilościach przez Siły Obronne Izraela) otrzymał oficjalną nazwę „Uzi” (zdrobnienie imienia Uziel). Sam Uziel Gal protestował przeciwko tej decyzji. Jego protesty uciął rozkaz szefa Sztabu Generalnego generała Jigaela Jadina. Z uwagi na protesty konstruktora ogłoszono w nim, że Uzi to skrót pochodzący od hebrajskich słów „Bóg moją siłą”. W tym samym roku Uziel Gal ożenił się z Ahuvą Frankel.
W 1958 major Uziel Gal otrzymał z rąk premiera Davida Ben-Guriona „Nagrodę bezpieczeństwa Izraela”.
W 1961 urodziła się córka Uziela Gala Tamar. Od urodzenia cierpiała ona na chorobę mózgu uniemożliwiającą samodzielną egzystencję. W 1976 podpułkownik Uziel Gal odszedł na emeryturę. W tym samym roku wyjechał do Filadelfii (przebywała tam jego chronicznie chora córka). Po śmierci córki w 1984 Gal nadal mieszkał w Filadelfii. W 1998 zmarła żona Uziela Gala Ahuva.