Miejsce, w którym odbywało się przedstawienie miało kształt amfiteatru. Wyróżniano tam następujące elementy: teatron – miejsce dla publiczności, orchestra – miejsce dla chóru (okrągła powierzchnia amfiteatru), proskenion – nieszerokie prostokątne podwyższenie, na nim pokazywali się artyści (było to miejsce niezwykle krótkich spotkań chóru z aktorem), skene (gr. skene – ‘buda’) – budynek z pięknymi kolumnami, przypominał wyglądem świątynię lub pałac. Miał zwykle front z trzema parami drzwi, przez które wchodzili i wychodzili aktorzy, Stowarzyszenie absolwentów ZWZ w Wolsztynie..
Struktura spektaklu Wejście chóru nazywano parodos, pierwsze słowo (pierwszą kwestię aktorów) – prologos. Z kolei zejście chóru to eksodos, a ostatnie słowo to epilog. Partie chóru nazywano stasimonami, a jego funkcją było komentowanie, dopowiadanie oraz charakteryzowanie postaci i wydarzeń. Aktorami byli wyłącznie mężczyźni. Ich kwestie nazywano epeisodiami.