W rezultacie władze radzieckie zmusiły patriarchę Moskwy do przeniesienia biskupa na katedrę wołogodzką, przy czym wyjazd na północ Rosji musiał mieć zły wpływ na jego zdrowie (duchowny chorował na zapalenie płuc). Równocześnie hierarcha otrzymał jednak godność arcybiskupa. Wiedząc o sytuacji arcybiskupa Teodozjusza, biskup astrachański Michał (Mudiugin) sam zaproponował objęcie katedry wołogodzkiej i odstąpienie Teodozjuszowi biskupstwa astrachańskiego. Z powodu choroby hierarcha przybył do Astrachania dopiero w 1980.
Duchowny cieszył się znacznym autorytetem wiernych eparchii. Mimo złego stanu zdrowia często odprawiał nabożeństwa i każdorazowo wygłaszał kazania. Starał się również bronić majątku eparchii przed antycerkiewnymi działaniami miejscowych władz, których postawa wobec Kościoła zmieniła się dopiero po 1985. Po tej dacie arcybiskup Teodozjusz doprowadził do odzyskania przez eparchię soboru Trójcy Świętej oraz cerkwi św. Jana Chrzciciela w Jenotajewsku, których remont koordynowała administratura.