Po demobilizacji 21 sierpnia 1921 r. przybył do Bydgoszczy, gdzie został zatrudniony w administracji miejskiej: Miejskim Urzędzie Statystycznym, Teatrze Miejskim, Biurze Przemysłowym, Biurze Przewłaszczeń. Następnie znalazł pracę malarza-dekoratora w pracowni malarskiej Teatru Miejskiego. W sierpniu 1923 r. dyrektor Muzeum Miejskiego ks. Jan Klein zatrudnił go w charakterze konserwatora dzieł sztuki i pracownika administracyjnego. Z biegiem lat przeszedł kolejne szczeble kariery urzędniczej. W 1925 r. został mianowany sekretarzem muzealnym, w 1934 r. wicekustoszem, a w marcu 1938 r. kustoszem Muzeum Miejskiego w Bydgoszczy. W 1939 jako ekstern złożył egzamin dojrzałości, uczestnicząc w kursie zorganizowanym przez Kolo Towarzystwa Nauczycieli Szkół Wyższych w Bydgoszczy.
Po odejściu ze stanowiska dyrektora muzeum Tadeusza Dobrowolskiego (1926), Rada Miejska powierzyła mu administrowanie Muzeum. Udało mu się zorganizować w 1928 r. wystawę obrazów bydgoskiego malarza Waltera Leistikowa. Kilkakrotnie zaprezentował dzieła Leona Wyczółkowskiego mieszkającego w pobliskim Gościeradzu, a w 1933 r. pamiątki z historii Bydgoszczy. W 1937 r. nadzorował transport 400 prac Wyczółkowskiego, podarowanych Bydgoszczy przez wdowę po malarzu Franciszkę Wyczółkowską.