Honoriusz udzielił młodemu monarsze, który jeszcze nie był w stanie zdobyć wpływu na rządy państwem, surowej reprymendy, przypominając mu o łaskach wyświadczonych dynastii przez papiestwo i o uwolnieniu go z rąk Szymona de Montfort w roku 1214.
Honoriusz i wyznaczony przez niego legat Romano Bonaventura, kardynał Sant’Angelo, przyczynili się wydatnie do ostatecznego podboju Langwedocji przez władców królestwa Francji w latach 1226-1229. Romano Frangipani doprowadził chytrze do ponownego oskarżenia hrabiego Tuluzy Rajmunda VII o sprzyjanie heretykom, co poskutkowało zorganizowaniem nowej krucjaty pod wodzą Ludwika VIII Lwa, monarchy Francji i zainstalowaniem w Langwedocji królewskich seneszali rozporządzających znaczną siłą militarną.
Papież zmarł 18 marca 1227 roku.
Kardynałowie z nominacji Honoriusza III
Uwagi
Przypisy Maleczek, s. 111-112;
Bibliografia Jonathan Sumption, The Albigensian Crusade, London-New York 1999, . Ferran Soldevila, Els primers temps de Jaume I, Barcelona 1968. Werner Maleczek, Papst und Kardinalskolleg von 1191 bis 1216, Wiedeń 1984 August Potthast, Regesta pontificum Romanorum inde ab a. post Christum natum 1198 ad a. 1304, vol. I, Berlin 1874 Elfriede Kartusch, Das Kardinalskollegium in der Zeit von 1181-1227, Wiedeń 1948
Linki zewnętrzne
Kategoria:Zmarli w 1227 Kategoria:Urodzeni w XII wieku Kategoria:Ludzie urodzeni w Rzymie Kategoria:Papieże XIII wieku