We wrześniu 1772 r. Jeżewo przeszło pod zabór pruski. W rok później liczyło 146 mieszkańców. Folwark biskupi został upaństwowiony i oddany w dzierżawę dziedzicznąMaercker H., 1886–1888, „Eine polnische Starostei und ein preussischer Landratskreis. Geschichte des Schwetzer Kreises 1466–1873”, Zeitschrift des Westpreussischen Geschichtsvereins, Bd. 17–19. W związku z rozwojem kolei w drugiej połowie XIX wieku nastąpił rozwój wsi (Jeżewo uzyskało połączenie kolejowe z Laskowicami i Grudziądzem w 1879 r.). Znacznie wzrosła liczba mieszkańców (516 osób – 1871 r., 1287 osób – 1905 r.)Dąbrowski Z., 2005, „Pod zaborem pruskim”, w: Gmina Jeżewo, praca zbiorowa, Jeżewo.
Pod koniec XIX stulecia nasiliły się procesy germanizacyjne. Z inicjatywy miejscowych Niemców pobudowano szkołę ewangelicką, a w 1889 r. zapoczątkowała działalność parafia protestancka (w 1905 r. w Jeżewie żyło 233 luteranów). W 1899 r. założono straż pożarną, w trzy lata później oddano stację kolejową. W 1904 r. ukończono budowę kościoła ewangelickiego, który przetrwał do 1945 r.