We wrześniu 1939 przebywał na Kujawach. Wrócił do Zakopanego i od 5 października 1939 do 28 marca 1940 był kurierem na Węgrzech. W 1940, razem ze Stanisławem Kulą, przedostał się do Francji, gdzie zapisał się do Armii Polskiej gen. Władysława Sikorskiego. Od 1 czerwca 1940 do 1 kwietnia 1945 przebywał w obozie jenieckim w Fallingbostel (Hanower, XI B) i jako robotnik przymusowy pracował w kopalni węgla kamiennego koło Magdeburga (XII/14).
Po nastaniu pokoju Daniel startował w zawodach narciarskich we Francji. W styczniu 1946 był drugi w konkursie skoków w Megève, trzeci na skoczni Le Bossons w Chamonix, w marcu zwyciężył w Contamins i w szwajcarskim Zermatt. Rok później wziął udział w Międzynarodowym Tygodniu Narciarstwa w Chamonix. Odnotował tam udany start w kombinacji norweskiej (5. miejsce). Ponadto był dziewiąty w biegu na 18 km, w skokach 23. oraz 5. w skokach do kombinacji.
W 1948 pojechał do Sankt Moritz na olimpiadę. W biegu na 18 km był 62. z czasem 1.31:05. W biegu sztafetowym Polska zajęła 10. pozycję na jedenaście drużyn startujących (czas 43:03). W konkursie skoków Krzeptowski lądował na 54,5 m i 55 m, co dało mu 30. lokatę (188,9 pkt.). W skokach do kombinacji był 18., a w biegu 26., co dało mu po zsumowaniu 22. miejsce (359,80 pkt.