KU 3 powrócił z MDL, przebudowano go w ten sam sposób.
Podczas kampanii wrześniowej, kutry były przydzielone do IV Grupy Kutrów Uzbrojonych, która z kolei była przydzielona do Bazy Wysuniętej (BW). W pierwszych dwóch tygodniach kampanii wrześniowej kutry holowały krypy transportowe BW. 17 IX uczestniczyły BW. Holując po rzece Prypeć jednostki BW, dotarły 19 IX do Pińska. Kilka dni później, 21 IX zostały zatopione u wejścia do Kanału Królewskiego w Pinie, pod Kuźliczynem.
Zostały następnie wydobyte przez Rosjan i po remoncie wcielone do Flotylli Dnieprzańskiej, następnie Flotylli Pińskiej, pod numerami: No.51 (eks KU-1), No.52 (eks KU-2) i No.53 (eks KU-3)Iwan I. Czernikow: Encikłopedia monitorow. Zaszczitniki riecznych granic Rossii, Sudostrojenie, St. Petersburg, 2007, , s.591. Utracono je w walkach z Niemcami lub zatopił je własne załogi do 18 września 1941.
Wyporność: standardowa 6,5 t, pełna 9 t Wymiary: długość 12 m, szerokość 2,45 m, zanurzenie 0,7 m Napęd: 2 silniki 4 cylindrowe Austro-Daimler o mocy po 40/45 KM, 2 śruby, 2 stery Osiągi: prędkość 18 km/h Załoga: 5 podoficerów i marynarzy Uzbrojenie: 1 działo wz.1885 kal. 37 mm, 1 ckm Maxim wz.08 kal. 7,92 mm