We Francji ustawowy zakaz obowiązywał w latach 1791–1884 od ogłoszenia z 14 czerwca 1791, zabraniającej pracownikom najemnym tworzenia zrzeszeń, organizowania strajków i innych wspólnych akcji), w Wielkiej Brytanii do 1824, w Stanach Zjednoczonych do 1830, w Niemczech do 1869, w Rosji do 1906.

Legalizacja związków W Wielkiej Brytanii związki zawodowe zostały ostatecznie zalegalizowane w 1872, po tym jak w 1867 uznała, że tworzenie organizacji przyniesie korzyści zarówno pracodawcom, jak i pracownikom. W Stanach Zjednoczonych pierwszą ogólnokrajową organizacją pracowniczą byli Rycerzy Pracy z 1869, która zaczęła się rozwijać po 1880. Legalizacja następowała powoli w wyniku serii orzeczeń sądowych.

W Niemczech (Freie Vereinigung deutscher Gewerkschaften, FVdG) powstało w 1897 po uchyleniu konserwatywnych ustaw antysocjalistycznych kanclerza Ottona von Bismarcka. We Francji organizowanie się związków zawodowych było nielegalne do 1884. została założona w 1887, a w 1895 połączyła się z (Krajową Federacją Związków Zawodowych), tworząc Powszechną Konfederację Pracy (CGT).

W wielu krajach w XX wieku, m.in.