Podczas II wojny światowej Trist został psychologiem klinicznym w szpitalu Maudsley w Londynie i leczył ofiary wojenne z Dunkierki. Maudsley w Mill Hill był szpitalem klinicznym, więc Trist uczestniczył w seminariach, na których poznał naukowców z kliniki Tavistock. Zaproponowano mu przyłączenie się do zespołu. Trist dołączył do grupy Tavistock w armii i został zastąpiony przez Hansa Eysencka. Trist pojechał do Edynburga, gdzie pracował w WOSB (War Office Selection Boards) z Jockiem Sutherlandem i Wilfredem Bionem. Przez ostatnie dwa lata wojny, Trist był głównym psychologiem Jednostek Przesiedlania Ludności (CRU) dla jeńców wojennych powracających do ojczyzny, pracując na systemach opracowanych przez Tomm‘iego Wilsona i Wilfred‘a Bion‘a.
W lipcu 1966, po śmierci swojej pierwszej żony, Trist przeniósł się do Ameryki jako profesor Zachowań Organizacyjnych i Ekologii Społecznej w Graduate School of Business Administration na Uniwersytecie Kalifornijskim. W 1969 dołączył do Russel Ackoff w Social Science Systems Program (S-Cubed) w Wharton School Uniwersytetu Pensylwanii. Wykładał tam do 1978, kiedy został emerytowanym profesorem. W tym samym roku wstąpił na Wydział Studiów Ochrony Środowiska Uniwersytetu York w Toronto, gdzie zainicjował program przyszłych badań i nauczał tam do 1983. W latach 90.